Tegen de klok in

Er waren eens… twee mannen die met hun kano`s naar Marakei waren gezeild. Ze wisten dat nieuwkomers eerst een ronde over het ringvormige eiland moesten maken. Dit om de vier goden van Marakei gunstig te stemmen. Deed je dit niet of liep je in de verkeerde richting rond het eiland, dan volgde de dood. De twee mannen stonden op het strand en keken elkaar vragend aan. “Zuidwaarts, zeker weten!” zei de een. “Nee, noordwaarts!”, zei de ander. Ruim een uur stonden ze te bakkeleien, maar ze werden het niet eens. Uiteindelijk werd dit hardnekkige meningsverschil ook de oplossing. Ze zouden allebei hun eigen richting kiezen. De een vertrok met de klok mee, de ander liep tegen de klok in rond Marakei. Ruim zes uur later, precies aan de andere kant van het eiland, zagen ze elkaar in de verte naderen. Ze leefden allebei nog! Die goden van Marakei moest je blijkbaar niet al te serieus nemen. Vrolijk renden ze elkaar tegemoet, maar toen sloeg het noodlot toe. De man die met de klokrichting mee het halve eiland had afgelegd, kreeg een gigantische kokosnoot op zijn kop. Morsdood viel hij neer. De andere man begreep het al snel; hij had de juiste richting gekozen. Snel vervolgde hij zijn weg tegen de klok in het eiland rond. Niet veel later werd hij een rijk man en trouwde hij met het mooiste meisje van Marakei. Alle nieuwkomers op het eiland gaf hij de suggestie toch echt tegen de klok in het eiland te ronden.   Nou hebben Thom, Anne-Marie noch ik trouwplannen en/of de ambitie om Marakei te verlaten als miljonair. Toch, met de goden valt niet te spotten, en ook wij maken zoals de overlevering het wil onze ronde op Marakei. Tegen de klok in welteverstaan. Alle vier de goden hebben een soort van standbeeld gekregen op het eiland. We brengen hen elk wat tabak als offer.     Daarnaast is het natuurlijk een geweldige manier om Marakei te ontdekken. Op de grond is het eiland groter dan gedacht. We zien ontelbare palmbomen, idyllisch ogende stranden en komen door kleine dorpjes.         Twee kanalen zorgen ervoor dat de lagune in contact staat met de oceaan. Hier zien we dat water vooral ook vriend is voor de eilandbewoners. Bij het ene kanaal schommelen en springen kinderen in het heldere water.     Bij de andere zien we een grote stenen visfuik. Bij uitstromend water vanuit de lagune (eb) kan hier aardig wat vis in terecht komen.       Als we Marakei bijna gerond hebben, zien we het water ook als potentiële vijand. Het is inmiddels vloed en de zee beukt genadeloos tegen een dijkje van zandzakken. Achter de zakken staan de houten huisjes. Dicht bij de zee, dicht bij de vis die men dagelijks eet.       `s Avonds vertellen we in ons dorp over onze ervaringen. Natuurlijk zijn er veel verschillen met Nederland, maar zowel hier als daar is de zee vriend én vijand. Gelukkig zijn de goden ons in ieder geval komende tijd gunstig gezind. Diederik Veerman

Add a comment