Kuddestok in Maralal

Om niet teveel druk op onze Samburu-familie te leggen, zijn we twee dagen in Maralal neergestreken. Het is de hoofdstad van Samburuland. We zien onderweg adembenemende landschappen en op het hooglandplateau tientallen zebra`s; naast een mooi gezicht vooral schuilt er ook een mooie gedachte achter; de Samburu laten de zwart-wit gestreepte dieren met rust. Om preciezer te zijn; ze eten geen dieren met zowel een onder- als bovengebit. Dus geen zebra`s, ezels of kamelen, maar wel koe, geit of kip. In Maralal, met 50.000 zielen één van de grootste plaatsen in Noord-Kenia, gaan we op zoek naar een grote scharnierbout. Geïnspireerd op de reeds bestaande ‘kuddestok’ van onze gastheer Kosen willen we er ook één voor het Museon laten maken. Met zo`n stok lopen de Samburu-herders achter hun kuddes aan. Na acht winkels en drie garages hebben we succes; een roestig exemplaar is perfect om ons Samburu-kringloopprincipe in de praktijk te brengen. Alles kan hergebruikt worden. In een oud klaslokaal omgebouwd tot bioscoopje zie ik Ajax in Manchester verliezen. Maralal juicht want net als in de rest van Afrika lijkt iedereen hier fan van Engels voetbal. ‘Onze’ manyata met haar prachtige uitzicht én inwoners lijken even heel ver weg. Gelukkig gaan we morgen weer terug naar de manyatta, terug naar de middle-of-nowhere. We kijken er naar uit om weer zelf vuurtje te stoken, eten te bereiden en samen met de Samburu nieuwe avonturen te beleven. Diederik Veerman

Add a comment