Na regen komt de ontmoeting

Lemasio, de moran van onze manyatta, komt los. Gisteravond hoorden we in de hut van zijn moeder zingen. We kropen naar binnen en vonden hem er met twee vrienden naast het vuurtje waarop zijn moeder thee kookte. Eén moran nam de lead, de twee anderen zongen een begeleiding. Er kwam geen instrument aan te pas. Thom maakte een ‘mag ik dit filmen’ gebaar. Met de camera en een lamp op hen gericht werden ze steeds enthousiaster. Eerder op de dag spraken we met Joseph, onze tolk , zelf een Samburu, over droogte en de gevolgen voor de Samburu in deze streek Lpus. In tijden van droogte trekken de moran steeds verder weg met de kudden om weidegrond te vinden. Ze blijven, soms jaren, langer dan de gebruikelijke 14 jaar moran. Met de Samburu-krijgers ver weg en het nog levende vee zwak en mager worden ceremonies uitgesteld. Bij initiatierituelen of bruiloften moet er altijd veel gezonde melk vloeien. Zolang er water is, kunnen de koeien, geiten en dus ook de Samburu zich redden. In het spoor van Junus, de jonge echtgenote van onze gastheer Kosen, lopen we in een half uurtje naar een waterreservoir. Zonder deze installatie, aangelegd met hulp van Cordaid, zou Junus dertien kilometer verder moeten lopen. Naast water voor mens en dier is het ook ontmoetingsplek voor de vrouwen en kinderen uit dit gebied. Er wordt gelachen, gekibbeld en gespeeld. Net als hen, hopen we vurig dat in april er weer wat regen gaat vallen. Dan kan hier de ontmoeting blijven plaatsvinden. Diederik Veerman en Anne-Marie Boer

Add a comment