Het wilde westen in Samburu-East

Die Nederlanders… waar je ook komt, ze zijn er. Onderweg van Nairobi van Noord-Kenia krijgen we landgenoten op verschillende manieren in het vizier. Bloementelers, safariondernemers en hulpverleners. Het type mens weerspiegelt ook de veranderingen in het landschap. Van de vruchtbare bloembollengrond rond Mount Kenya, via de olifantrijke nationale parken naar het droge Samburuland. Wamba, hoofdstad van district Samburu-East, is onze eindbestemming, voorlopig. Lopend door Wamba wanen we ons op een wild-western filmset van Sergio Leone. Er is één straat en die bestaat uit barretjes, kappers en wat dubieuze hostels. Wind vanuit de bergen brengt het zandstof tot in het  kleinste hoekje van elke kamer. Wamba verandert, zoals het wellicht altijd heeft gedaan. Sinds een jaar heeft het plaatsje elektriciteit en wij vragen ons gelijk af: hoe zou het dorp zijn geweest zonder harde reggaemuziek `s ochtends om half zeven? Nu kijkt men Keniaanse soaps of natuurdocumentaires over haaien in de Golf van Mexico, maar wat was het avondvertier? En de jongens van het zojuist geopende internetcafé, hoe hadden zij zonder stroom hun ambities gerealiseerd? Wamba dankt haar elektriciteit aan het feit dat ze sinds vorig jaar tot districtshoofdstad is gepromoveerd. De regionale hoofdbestuurder heet ons welkom in zijn kantoor. Met zijn goedkeuring en veiligheidsstelling verlaten we Wamba. Echter, niet voordat Anne-Marie zich een lokale look bij de kapper laat aanmeten. Enkel de puntjes hoorden bijgeknipt te worden, maar het wordt een heus gemillimeterd Samburu-kapsel. We zijn klaar voor het echte veldwerk…! Diederik  Veerman

Add a comment